22 August 2016

పిచ్చుక, గింజ

ఎవరు నేను, అని అడిగింది ఒక
అమ్మాయి  -
చిన్న పిచ్చుకవు, చేపాను నేను -
మరి నువ్వు? అని అడిగింది
అదే అమ్మాయి  -
ఒక గింజను, చెప్పాను నేను -
***
ఇక మారు మాట్లాడక, గింజను
నోట కరచుకుని
తుర్రున ఏటో ఎగిరిపోయింది

ఆ తుంటరి పిచ్చుక!

21 August 2016

వినతి

ఎంతో ఎదురుచూస్తారు పిల్లలు, అమ్మ కోసం -
***
ఈ లోగా చుక్కలు మెరుస్తాయి. ఆవరణలో
వేపాకులు రాలుతాయి. ఒక పిల్లి
మెల్లిగా, చెట్టుకు రుద్దుకుంటే

తెల్లని లిల్లీ పూవులు ఊగుతాయి. నల్లని
రాత్రుళ్ళాంటి కనులలో వనాలూ
గాలీ, ధూళీ, ఎగిసి పడతాయి -

ఇక చెట్లల్లోని చెమ్మా, తడి ఆరని పాదులూ
గూళ్ళల్లో మెసిలే పక్షులూ, వణికే
నీడలూ, కోసే బెంగా, వాళ్ళల్లో -
***
ఎంతో ఎదురు చూస్తారు పిల్లలు, నీ కోసం -
***
తల్లి ఎవరైతే ఏం? ఇంటికి వెళ్ళు నువ్విక
తొందరగా, హృదయాన్ని బొమ్మల
బుట్టగా మార్చుకుని: బహుశా

ఇకనైనా నువ్వు, ఒకసారి బ్రతికిపోవచ్చు!

హంతకుడు

మసి పట్టిన ఒక దీపం: మసకగా
దాని చివరి వెలుతురు -
రాత్రి గాలి. ఖాళీ గూడు. ఎక్కడో
ఆకులు కదిలి, మరి
అవి రాలే చప్పుడు: నీ లోపల -
దీపం పగిలి, చీకటి
నీలో దిగినంత లోతుగా, జిగటగా -
***
ప్రేమను అడుక్కోగలవా నువ్వు
నెత్తురంటిన చేతులతో?
***
ఇక నీ చుట్టూ నీ పదాల నీడలు
ఉరికొయ్యలై, తాడులై!

18 August 2016

అపరాధి

ఎంతో రాత్రి అయ్యింది. ఇక ఇంటికి వెళ్ళాలి
నువ్వు -
***
దారేమో, వొంపులు తిరిగిన ఒక నల్లని పాము
శరీరమేమో క్షతగాత్రుల క్షేత్రం -
గాత్రమేమో, పగిలిన ఒక వేణువు. మరి చూపేమో
రాయికి మోదుకుని చిట్లిన గోరు -
ఇక హృదయం అంటావా? అది తల్లిని వీడిన
ఒక ఒక పసివాని మోము: ఎడతెగని
రాత్రుళ్ళ దప్పికా, ఉలికిపాటూ, కలవరింతా -
***
ఎంతో రాత్రి అయ్యింది. ఇక ఇంటికి వెళ్ళాలి
నువ్వు -
***
ఇంటికి వెళ్లి, నెత్తురంటిన నీ అరచేతులని

మరి కడుక్కోవాలి నువ్వు!

15 August 2016

నిదుర నిండిన పూవులు

నిదురను ఇచ్చే పూవులు -
నిదురను తూలే పూవులూ, నిండైన మబ్బుల
రాత్రుళ్లూ నీ కళ్ళు -
***
మసక వెన్నెల మెల్లిగా నిమిరే కనురెప్పలు -
చినుకులు సోలే చేతివేళ్ళు -
చీకటి చిన్నగా నవ్వితే

మిణుకుమనే పెదిమలు: లతలు లతలుగా
గాలి సోకే బుగ్గలు. కథలైన
చెవులూ, వాలిపోయే

చేతులు. ఆడీ ఆడీ అలసిపొయిన పాదాలు -
తల్లి అరచేతిలో మిగిలిపోయిన
అన్నం ముద్దలూ, తన

బ్రతిమలాడుకోవడాలూ, ఎవరి మాటా వినక
చివరికి నిదుర చెరువులోకి
బుడుంగున మునిగే

తుంటరి కప్పపిల్లలు, నీ కళ్ళు !
***
ఎంత రాత్రి ఇది! ఆకాశంలోంచి
రాలి, నిను నిద్రలో ముంచే ఎంతెంత కలల
పూల రాత్రి ఇది!
***
సరే! ఇక బజ్జుకో నువ్వు -
ఏనుగులంత మబ్బుల్లోంచి తప్పించుకుని
నెమ్మదిగా

ఎటో జారుకుంటోంది
నువ్వు లేని, నీ అంత, కుందేలు అంత
ఓ చందమామ!

13 August 2016

పరిశీలన

వెళ్ళిపో, నువ్వు నాకేం
అక్కరలేదు
అని అంది కవి ప్రియురాలు
అతనితో -
***
మబ్బు పట్టింది. రాత్రి
అయ్యింది -
ఎవర్నైనా అంత తేలికగా
వదిలి ఎలా
పోవటం?
***
ఎక్కడ ఉన్నావు? ఇక
ఇంటికి రా
అని అన్నది కవి ప్రియురాలు
అతనితో -
***
ప్చ్ప్. ఏమీ మారలేదు -

ఒక కవీ
అతని కవితా, ఊగే ఆకుల్లో
వణికే, రాత్రి
చినుకుల

హృదయ సవ్వడి!

12 August 2016

కాదా

ఊదా రంగుల పూవులు
నీ నవ్వులు -
మెరిసే గలగలలతో ఊగే
ఒక షాండ్లియార్

కాదా నువ్వు?!
నాలో ఆకస్మికంగా వెలిగిన
వేల దీపాల
రాత్రి కదా నువ్వు?
నవ్వు

నువ్వు: ఎప్పటిలానే -
అన్నీ మైమరచి
ఏటో కొట్టుకుపోవాలి
ఈ చిన్ని

పద్యం, నా జీవితం!

09 August 2016

పిల్లి

రాత్రి ఒక పిల్లి పిల్ల వచ్చింది, ఎక్కడినుంచో. కిటికీలోంచి లోపలికి చూస్తూ మ్యావ్మంటో - పాలు పోసినా త్రాగక, నావైపే చూస్తో: నీకు పిల్లి భాష ఏమైనా తెలుసా? అని అడిగింది ఓ అమ్మాయి ఒక మూల ముడుచుకుని కూర్చున్న నాతో

పిల్లులు ఎందుకు వస్తాయో, వాటికేం కావాలో అవి మాటిమాటికీ ఎందుకు మ్యావ్మంటాయో పాదాల చుట్టూతా ఎందుకు తిరుగుతాయో, అట్లా మిడి గుడ్లేసుకుని నిన్నే ఎందుకు చూస్తాయో నువ్వు విదిల్చి వేసినా, కసిరి కొట్టినా అన్నీ మరచి, మళ్ళీ నీ వెనుకెనుకే అట్లా ఎందుకు రుద్దుకుంటూ తిరుగుతాయో

అమ్మాయీ, ఎవరికి తెలుసు? వెళ్లి మరెవర్నైనా అడుగు. కిటికీలోంచి లోపలికి వచ్చి, పాలు త్రాగి ఒక మూల ముడుచుకుని పడుకుని, అర్ధనిమిలిత నేత్రాలతో నిన్నే చూసే, నన్ను మాత్రం నువ్వసలే అడగకు!

నీ నిశ్శబ్ధానికి

ఎంతో ఆలస్యం, ఈ సాయంత్రానికి -
ఎంతో ఓపిక, ఈ సాయంత్రాన్ని అదిమి పట్టుకున్న
నల్లని మబ్బులకి. మరి

ఎంతో కరుణ, మబ్బులని దాచుకుని
నన్ను చూసే నీ కళ్ళకి. రాత్రిని రెక్కల్లో పొదుపుకుని
నన్ను హత్తుకునే నీ

చేతులకి: నీ మాటలకీ, నీ శరీరానీకీ -
***
ఎంతో జీవితం, ఎంతో ధైర్యం -
నీ సాయంత్రానికి. ఆరిపోనివ్వక, అరచేతుల మధ్య
అతనిని దాచి, చీకట్లోకి

ధీమాగా నడిచే నీ నిశ్శబ్ధానికి!